เพิ่งกลับมาจากทริปสามสัปดาห์ เมื่อวานนี้
งานนี้มิได้มีแต่เที่ยว
พบปะผู้คนมากมายระหว่างทาง
เพื่อนพี่น้องเก่าใหม่ไทยจีนฝรั่ง
กำลังจะรีบรึวิวรูปขนาด สี่จีบี ไม่รวมกล้องคนอื่น เฮือก

ยังไงต้องขอขอบคุณผู้ร่วมสนับสนุนที่นอนและอาหารระหว่างทาง
น้องจิ น้องคง น้องดรีม ป้อง และ ตะคุหมิ
แถมได้พบปะสังสรรค์กับเพื่อนที่ไม่ได้คาดว่าจะพบ น้องโอม และ Martina

เพิ่งกลับมาได้หนึ่งวัน เริ่มมีคนถามว่าจะเอาไงต่อ
เอ่...ยังไม่ได้คิด ก็ยังไม่ว่าง เพราะมัวแต่เที่ยวอยู่ ยุ่งม่ักมั่ก
คาดว่าตอนนับสอง นับสาม ก็ยังไม่แน่ว่าจะมีคำตอบ

วันนี้เป็นวันแรก ของการเว้นวรรคทางการงาน อย่างเป็นทางการ วันนี้วันจันทร์
รู้สึกดีขึ้นแล้วเล็กน้อย หลังจากที่ผ่านเสาร์อาทิตย์มาอย่างแปลกๆ
เพราะเมื่อวานยังไม่เห็นรู้สึก Super Relief อย่างที่ คิดว่าจะเป็น สงสัยเราจะ คาดหวังมากไป

เจ้ดอม บอกว่าของอย่างนี้มันต้องใช้เวลา ไม่ได้หายเป็นปลิดทิ้งหรอกนะ ไอ้ความเครียดสะสมเนี่ย
ยัง บอกพี่ดอมเลยว่า ตอนช่วงก่อนหน้า หลังจากที่บอกไปแต่ยังทำงานอยู่อีกสองเดือนนั่นน่ะสบายใจสุดๆ คงเพราะรู้ว่าเดือน พค ไม่ต้องทำงาน ง้าน งาน.... หะห้า...หนแรกในรอบห้าปี ปี๊ ปี.....ทีเดียวเชียว..สี่เดือน ..เดื๊อน... เดือน....ลั๊นลา คอรัสร้องว่า "..แต่ไม่มีเงินเดือน...เดื๊อน... เดือน ลั๊นลาล่าลา...."

ทำให้นึกถึงการ์ตูนเงียบ สามช่อง หรือ สิบสองช่องเรื่องหนึ่ง ที่เคยเห็นนานแล้ว
เล่าเรื่องเกี่ยวกับคนและการไปเที่ยว ประมาณว่า

ก่อนเที่ยวก็เฝ้าคิดถึงการเที่ยวอย่างใฝ่ฝัน
ตอนเที่ยวก็ทุ่มเทกับการเที่ยวไป เที่ยว เที่ยว เที่ยว+
ตอนกลับมาค่อยนึกถึงอย่างมีความสุข

ส่วนเรา
ก็ผ่านโหมดก่อนเว้นวรรค อย่างใฝ่ฝัน
และอยู่ในโหมด กำลัง เว้นวรรค เว้นวรรค เว้นวรรค วรรค วรรค
ขออยู่กับปัจจุบันละกัน
...

การไปเดินงานหนังสือฯ (งานใดก็ตาม) ที่ศูนย์สิริกิติ์ ถือเป็นการทดสอบตัวเองอย่างหนึ่ง กิเลสมากมายต้องถูกระงับ แม้ว่าเราจะมุ่งมั่นขนาดไหน ว่าเจตนาที่แท้แล้วเราต้องการไปหาหนังสือเพียงเล่มเดียว เล่มนั้นที่เกี่ยวกับมูราคามิ ของคุณปราย พันแสง (ให้เหตุผลกับตัวเองว่าเพิ่งพิมพ์เสร็จ คงยังไม่ได้วางที่ไหน..ต้องไปหา ต้องไปหา) ทว่ากว่าจะจับต้นชนปลายถูก ว่าควรจะมุ่งไปซุ้มไหน บูธใด ถุงผ้าที่เตรียมมาก็หนักอึ้งเสียแล้ว

เริ่มต้นจาก บูธสามัญชน เอ่อ...

• เมตามอร์ฟอซิส ของ ฟรานซ์ คาฟคา และ
• ฤาจะร้อนเร่าเท่าแจ๊ส โดย ประทักษ์ ใฝ่ศุภการ

ยังไม่ทันไร เดินเข้าไป เจอะ บูธนานมี และซีรี่ย์ใหม่ของ จิมมี่ เลี่ยว สวนสวรรค์ที่สาบสูญ ทั้งชุดมี 5 เล่ม โอ๊ย โอ๊ย เฮือก..ลูบจับนับคลำอยู่หลายนาที อือมเดี๋ยวจะเดินได้ไม่ไกล เสียตังค์ไปอีก 2

• สวนสวรรค์ที่สาบสูญ เล่ม 2 ความปวดร้าวอันงดงาม
• สวนสวรรค์ที่สาบสูญ เล่ม 4 อัศจรรย์พลันสลาย

หันกลับมาอีกไม่กี่ก้าว บูธสารคดี ตั้งอยู่ข้างหน้า เฮือก..เฮือก..

• "นายรอบรู้" ชวนเที่ยวเพื่อนบ้าน คู่มือนำเที่ยวหลวงพระบาง
• ตามรอยกำเนิดมนุษย์โดย : ดร. ธนิก เลิศชาญฤทธิ์

มาถึงจังหวะนี้จำต้องตั้งหลักสักนิด เดินหาแผนที่กำหนดทิศทางที่แน่นอน...ด่วน  เดินหาเคาน์เตอร์ปชส. คราวนี้แผนที่ไม่หมด แม้ว่าจะเป็นวันสุดท้ายของงาน openbooks อยู่ไหน...ปรายฯ...มูราคามิ พุ่งตัวไป บูธopenbooks มองหาซ้ายจรดขวาเดินเป็นมุมฉากกลับไปมา สองสามรอบไม่เห็นมี ไม่น่าจะเป็นไปได้ ไม่น่าจะขายหมดเร็วอย่างนี้

ระหว่างที่สายตาหมกมุ่น สมองสิ้นหวัง (ไปเล็กน้อย) ก็เหลือบไปเห็น.... เปล่า ไม่ใช่ปรายฯ..มูราคามิเล่มที่มองหาอยู่ แต่เป็น เล่มสอง และเล่มสาม ของ 30 วัน โดย ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา อือม ไหนไหนก้อไหนไหน เล่มหนึ่งก็เพิ่งจบไป แถมหาหนังสือไม่เจออีก เซ็ง เซ็ง เซ็ง เซ็ง เซ็ง...แก้เซ็งซะ

• 30 วัน เล่มสอง
• 30 วัน เล่มสาม

ตอนจ่ายเงินเลย (ด้วยความข้องใจ) เลยถามพี่ที่บูธว่า เอ่อ พี่คะ หนังสือ ของปราย ที่เอ่อ เกี่ยวกับมูราคามิ (จริงๆแล้วจำชื่อหนังสือไม่ได้) เหมือนว่านี่คงเป็นคนที่สามสิบที่ถามประโยคนี้ พี่เค้าหันกลับไปถามคนในบูธแล้วม้วนตัวลงต่ำ คว้าออกมาได้หนึ่งเล่ม ศาสดาเบสต์เซลเลอร์ เอ๊ะทำไมต้องซ่อนกันด้วย ทำไม..ทำไม

• ฮารูกิ มูราคามิ ศาสดาเบสต์เซลเลอร์ โดย ปราย พันแสง

ฮ่า ในที่สุด อิชั้นก็สำเร็จวัตถุประสงค์ พร้อมกับไหลซ้ายที่เริ่มเสียองศาไปมากกว่า 15 ดีกรี กลับ กลับ กลับ กลับ กลับบ้าน กลับบ้าน กลับบ้าน กลับหลังหันออกมาเจอ มติชน

• 1421: ปีที่จีนค้นพบโลก โดย กาวิน เมนซีส์ แปล เรืองชัย รักศรีอักษร

          "-_-  ...

 

 

edit @ 30 Oct 2007 17:21:42 by parallel life